(były koszykarz, obecnie szkoleniowiec, może pochwalić się kilkoma sukcesami. Najważniejszymi było dwukrotne wywalczenie awansu do ekstraklasy w 2004 roku Turowem Zgorzelec i 2007 z Górnikiem Wałbrzych)
“Z ojcem Marcina- Januszem Gortatem, Turów Zgorzelec prowadził zaawansowane rozmowy w 2003 roku, ale ostatecznie młody Gortat podjął decyzję o wyjeździe do Niemiec i nie należy się temu dziwić! Marcin był wtedy wprawdzie tylko wysokim i sprawnym młodym chłopakiem, trenującym dopiero 2 lata koszykówkę, jednak jego możliwości dostrzegło więcej menadżerów i tak się stało, że opuścił Polskę. W tej chwili jest jednym z nielicznych polskich koszykarzy, którzy zaistnieli w silniejszej niż polskiej lidze. Podpisał długoletni kontrakt ze stabilnym klubem w Koln, prowadzącym długofalową politykę budowy zespołu. Marcin jest jednym z elementów tej polityki, reprezentując RheinEnergie już trzeci sezon. Spoglądając na jego przygodę z niemieckim basketem warto zauważyć progresję w osiągnięciach statystycznych jak i minutach spędzanych na parkiecie na przełomie tych sezonów, choć trzeba zaznaczyć, iż progresja ta mogłaby być trochę bardziej dynamiczna, zwłaszcza, że Marcin w ostatnim sezonie 2005-06 często wychodził w startowym zestawieniu. Gortat jest graczem solidnym, o zadaniach bardziej defensywnych niż ofensywnych. Nie widziałem w ostatnim sezonie żadnego meczu ligowego z udziałem Marcina, ale znam w Niemczech wielu ludzi śledzących bacznie graczy i opierając się na ich obserwacjach mogę powiedzieć, że ciągle brakuje mu dostatecznego arsenału manewrów ofensywnych, co widać nawet po średniej punktowej. Zauważyć można również, iż w fazie play-off osiągnięcia statystyczne Marcina wyraźnie spadły, choć to akurat należy wytłumaczyć ciągle młodym wiekiem i mimo wszystko brakiem doświadczenia zawodnika. W tej chwili Gortat nie jest na pewno graczem podstawowym, wokół którego buduje się ofensywę drużyny, nie ma również predyspozycji do liderowania zespołem. Wiem za to, że solidnie pracuje na treningach i może być przydatny w każdym systemie obronnym. Jest bardzo uniwersalny, a właśnie takich graczy wysokich teraz się szuka. W ataku najlepiej powinien czuć się w drużynie, która swoją grę opiera na systemach “motion”(duża ruchliwość) oraz na szybkim ataku. Głównymi zaletami Marcina są, bowiem wzrost i super-sprawność, co czyni go groźnym obrońcą-blokującym i mającym duże możliwości przy obronie pick and roll’a- i dobrze biegającym do kontrataku atletą.”
Social poster
Obecnie brak komentarzy do artykułu: "Radosław Czerniak – trener".